ابتدا تربیت والدین

مهمترین کاری که میتونیم برای فرزند خودمون انجام بدیم اینکه یاد بگیریم روی رفتار خودمان تمرکز داشته باشیم.  بزرگترین مشکل ما والدین واکنش های هیجانی ماست به همین دلیل مهمترین کاری که می‌توانیم برای فرزندانمان انجام بدیم اینه که بر خودمون تمرکز داشته باشیم نه بر آنها.

 به جای اینکه سعی کنیم با اضطراب، کودک خودم رو کنترل کنیم بهتر ببینیم چه چیزی رو میتونیم کنترل کنیم واکنش ها و هیجانات احساسی خودمون یا رفتارهای کودکمون…

مسئولیت من نسبت به فرزندم اینه که صرف نظر از رفتار او،  مراقب رفتار خودم باشم_ اما چطور میشه باور کرد که یک کودک ۱۰ ساله اونقدر قدرت داشته باشه که یک مرد بالغ و بزرگسال رو از کوره در ببره طوری که مصداق این جمله معروف بشه( منو عصبانی نکن چون در این صورت به هیچ وجه من و دوست نخواهی داشت) وقتی ما نیاز داریم دیگران با انجام هر آنچه ما می خواهیم ما را بپذیرند یا تایید کنند در واقع کنترل هیجانی خودمون رو به دست آنها دادیم .

اینکه مسئول رفتار خودمون باشیم و رفتار خودمان را به عهده بگیریم نشانه بلوغ و پختگی است. 

 زمانی می توانیم خودمان را فردی رشد یافته بدونیم که بدون مقصر دانستن موقعیتی یا دیگران یا تجربه های کودکی مسئولیت اشتباه خودمان را بپذیریم حقیقت اینه که فرزندان شما نمیتوانند شما را از کوره به در ببرد یاکاسه صبرتون رو لبریز کند آنها چنین قدرتی را ندارند پاسخ های هیجانی شما به خودتون بستگی داره . شما همیشه قدرت انتخاب دارید در روابطی که با دیگران داریم در آن واحد فقط میتوانیم یک کنترل در دست بگیریم به محض آنکه بخواهیم کنترل فرد دیگری را در دست بگیریم ناخودآگاه کنترل خودمون رو ازدست خواهیم داد.

وقتی سعی می‌کنیم فرزندمون رو با زور مجبور به خواسته های نامعقول خودمون‌کنیم تربیت را تبدیل به صحنه جنگ می‌کنیم اگر تعامل خودمون و فرزندان را به صورت یکسری مواضع مخالف و مبارزه جویان ببینیم خواه ناخواه به سمت شرایطی گام برمی داریم که ما را به جنگ و مبارزه وادار میکنه.

 شما والدین عزیز به هیچ وجه نباید فرزند خودتون رو به زور وادار به اطاعت و فرمانبرداری کنید این شیوه تربیتی تنها برای مدت کوتاهی میتونه موثر باشه ولی متاسفانه بذر مشکلات بلند مدت رو پرورش میده

 تربیت یکسری راهکار یا ترفند نیست که برای کنترل یک انسان دیگه طراحی شده باشه بلکه نوع خاصی از ارتباط بین والد و فرزند.

وقتی بر سر فرزندانمان فریاد می‌زنیم وقتی واکنش هیجان هیجانی نشون میدیم فقط یک پیام را به آنها منتقل می‌کنیم من را آرام کنید مهم نیست چه کلماتی از دهانم خارج میشه یک بار تند کلام ما چقدر طول می کشد یا فرزند ما چند ساله است وقتی فریاد می‌زنیم همواره این پیام را القا می کنیم من را آرام کنید هر گاه در مقابل رفتار فرزندمون با فریاد کشیدن واکنش نشون بدیم در حقیقت مثل اینکه با التماس از او می‌خواهیم اضطراب و تنش ما رو کاهش بدم

تسلیم شدن در مقابل پاسخ های هیجانی عملاً شما را به سوی پیامدهای سوق میده که سعی دارید از آن اجتناب کنید والدین عزیز اگر می خواهید در خانه اقتدار خودتون رو حفظ کنید و تاثیری ماندگار بر تصمیم‌گیری‌های فرزندتان داشته باشید تاثیری که مشتاقانه در آرزوی این هستید. ابتدا باید خودتان را آرام کنید شما باید نگرانی خودتون رو کنترل کنید و اجازه ندهید به فرزندتان منتقل بشه و موقعیت او را وخیم تر کنه برای اینکه کنترل اوضاع را در اختیار داشته باشید ابتدا باید خودتون رو تحت کنترل دربیارید.

نویسنده : علی سعیدی

ادامه دارد …

WhatsApp
Telegram
Email
Print